اخبار جدید

جدید ترین اخبار همایش ها و سمینارها و مطالب پزشکی




عمل جراحی تیروئید چشم

جراحی تیروئید چشم : بیماری تیروئید چشمی که با نام افتالموپاتی گریوز نیز شناخته می شود در واقع ، نوعی بیماری خود ایمنی حفره چشم است و زمانی حادث می شود که سیستم ایمنی بدن به بافت اطراف چشم حمله کند و موجب التهاب در بافت اطراف و پشت چشم شود. در این بیماری ، گلبول های سفید خون خود فرد موجب ایجاد آسیب هایی به بدن او می شوند.

به علاوه لازم به ذکر است که در این زمان ، نقش طبیعی گلبول های سفید که حفاظت از بدن در مقابل عفونت می باشد ؛ دچار اختلال شده و بدین ترتیب بر عضلات چشم ، پلک ، غده اشکی و بافت های چربی پشت چشم اثر گذاشته و سبب می شود که ملتهب شوند.

بیماری تیروئید چشمی ؛ باعث ایجاد ناراحتی ، تورم و سرخ شدن پلک ها شده و همچنین موجب می شود چشم فرد از حدقه بیرون بزند و خیره به نظر برسد.  در برخی موارد تورم و ناراحتی ناشی از تیروئید چشم ، عضلات حرکت دهنده چشم را با اختلال مواجه ساخته و سبب خواهد شد که چشم ها ناهماهنگ حرکت کنند که این اتفاق موجب دوبینی می شود.

علت ابتلا به بیماری تیروئید چشم

غده تیروئید در گردن قرار دارد و هورمون های تیروئیدی تولید می کند که به تنظیم متابولیسم (سرعت کار سلول های بدن) کمک می کند.

گاهی اوقات می تواند بیش از حد هورمون تیروئید (تیروئید پرکار) یا بسیار کم (تیروئید کم کار) تولید کند.

جراحی تیروئید چشم

همانطور که اشاره شد بیماری تیروئید چشمی ، عارضه خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن باعث التهاب و تورم شده و تولید بافت ماهیچه ای و چربی پشت چشم را تحریک می کند.

پرکاری تیروئید ، ممکن است باعث اختلال عملکرد چشم و کاهش علائم بینایی شود و معمولا هنگامی اتفاق می افتد که تیروئید پرکار دارید اما می تواند با تیروئید کم کار یا حتی زمانی که تیروئید به طور طبیعی کار می کند نیز رخ دهد.

علائم بیماری تیروئید چشمی

هر یک از علائم زیر ، می توانند بر بیماری تیروئید چشمی دلالت داشته باشند.

  • تغییر در ظاهر چشم ( معمولا زل زدگی و بیرون زدگی )
  • احساس وجود شن در چشم
  • احساس خشکی بیش از حد در چشم ها
  • احساس رطوبت در چشم
  • حساسیت چشم در برابر روشنایی
  • تورم
  • قرمزی در چشم و پلک
  • دوبینی یا تاری دید
  • درد در پشت چشم ؛ مخصوصا در هنگام نگاه کردن به بالا و پایین
  • سختی در حرکت دادن چشم

لازم به ذکر است که بیماری تیروئید چشمی ، می تواند بر غده تیروئید نیز اثر بگذارد و تبدیل به بیماری گریوز شود ؛ لازم به ذکر است که بیماری گریوز ، باعث پرکاری غده تیروئید نیز شده و ندرتا می تواند باعث کم کاری تیروئید شود.

توجه داشته باشید در مواردی که بیماری تیروئید چشمی شدت یابد ؛ حفره چشم ، شدیدا فشرده شده و این امر می تواند فشار خطرناکی بر عصب چشم وارد ساخته و منجر به کوری شود.

بیماری تیروئید چشم

بیماری تیروئید چشم دارای چندین مرحله مشخص است :

  1. مرحله فعال : در این مرحله ، علائم و نشانه های تیروئید چشمی آشکار می شوند ؛ البته قابل ذکر است که در افراد غیر سیگاری ، بروز علائم بیماری حدود یک سال طول می کشد و در افراد سیگاری می تواند دو تا سه سال ادامه داشته باشد.
  2. مرحله پایدار : در این مرحله ، التهاب کاهش می یابد ، اما نشانه های التهاب ؛ اعم از بزرگ شدن عضلات­ و تغییرات چشم باقی می مانند.
  3. بازگشت مرحله فعال سازی : علائم و نشانه های بازگشت بیماری فعال ، می تواند در 5 تا 10 درصد بیماران رخ دهد.

احتمال ابتلا به بیماری تیروئید چشمی در چه کسانی بیشتر است ؟

به طور کلی حدود یک چهارم افراد ؛ قبل ، در حین یا بعد از تشخیص اختلال عملکرد غده تیروئید به این بیماری مبتلا می شوند.

در بیشتر موارد ، بیماری تیروئید چشمی خفیف است.

لازم به ذکر است بیماری تیروئید چشمی معمولا با بیماری گریوز همراه است ؛ لذا چنانچه تا زمان تشخیص بیماری گریوز ، هیچ گونه علائمی ندارید و غیر سیگاری هستید ؛ احتمال ابتلا به تیروئید چشمی کمتر از یک به ده است ؛ اما اگر سیگاری باشید ، احتمال ابتلا دو برابر می شود.

بیماری گریوز ، نوعی اختلال در سیستم ایمنی بدن است که منجر به تولید بیش از حد هورمون های تیروئید (پرکاری تیروئید) می شود.

اگرچه اختلالات دیگری نیز وجود دارند که می توانند منجر به پرکاری تیروئید شوند ، اما بیماری گریوز از علل شایع این عارضه محسوب می شود.

توجه داشته باشید که هورمون های تیروئید ، بسیاری از ارگان های بدن را تحت تأثیر قرار می دهند ؛ بنابراین علائم و نشانه های بیماری گریوز ممکن است گسترده باشد.

اصلاح بیرون زدگی چشم توسط پروفسور کشکولی

ارزیابی و تشخیص بیماری تیروئید چشم

بیماری تیروئید چشمی ، غالبا بر اساس سابقه پزشکی و علائم بیماری ، تشخیص داده می شود.

بیماران مبتلا به نوعی بیماری تیروئید (مانند پرکاری یا کم کاری تیروئید) دچار تغییرات چشمی ؛ مانند جمع شدن پلک ، برآمدگی چشم ، قرمزی ، پارگی ، دوبینی یا از دست دادن بینایی می شوند.

در راستای تشخیص تیروئید چشمی ؛ ممکن است برای بررسی سطح تیروئید ، آزمایش خون انجام شود.

برای ارزیابی وسعت التهاب ، نیز معمولا آزمایشات تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی درخواست می گردد.

به عنوان مثال ؛ در بیماری متوسط ​​تا شدید تیروئید چشم ، ممکن است از یک روش تصویربرداری تخصصی سی تی اسکن برای ارزیابی فشرده شدن عصب بینایی توسط عضلات ملتهب و بزرگ شده در چشم استفاده شود.

در حین سی تی اسکن ، از رایانه و اشعه ایکس برای ایجاد فیلمی استفاده می شود که تصاویر مقطعی از برخی ساختارهای بافتی را نشان می دهد.

ضمنا برای ارزیابی وضوح بینایی (حدت بینایی) ، ممکن است آزمایش منظم چشم انجام شود.

عوامل خطر ابتلا به بیماری تیروئید چشمی

  • سن : معمولا بزرگسالان و افراد میانسال ، به مراتب بیش از دیگر افراد در معرض این بمیاری هستند ؛ هر چند بروز این بیماری در هر سنی ممکن است و افراد جوان تر نیز ممکن است دچار ابتلا به آن شوند.
  • جنسیت : باید اشاره داشت که زنان ، بیشتر از مردان تحت تأثیر بیماری تیروئید چشمی قرار دارند.
  • سابقه خانوادگی : وراثت و ژنتیک ، نقش موثری در ابتلا به تیروئید چشمی دارد ؛ لذا شاهد آن هستیم که برخی افراد به دنبال وراثت دچار این بیماری می شوند.
  • ید درمانی رادیواکتیو : از ید رادیواکتیو برای درمان پرکاری تیروئید و بیماری گریوز استفاده می شود. این درمان باید با احتیاط در افراد مبتلا به بیماری تیروئید چشمی فعال ، استفاده شود ؛ زیرا ممکن است وضعیت را بدتر کند مگر این که استروئیدها به طور همزمان تجویز و استفاده شوند.
  • سطح کم سلنیوم : سلنیوم ، یک ماده معدنی در رژیم غذایی است که در صورت کم بودن میزان آن ؛ احتمال ابتلا به بیماری تیروئید چشمی ، تشدید می گردد.

چگونه می توان از تشدید بیماری تیروئید چشمی جلوگیری کرد ؟

  • اگر سیگاری هستید ، باید نسبت به ترک سیگار اقدام کنید.
  • از نوسان درسطح تیروئید ؛ بویژه تیروئید پرکار پیشگیری کنید و با آزمایش خون از منظم بودن آن مطمئن شوید.
  • اگر تیروئید فعال دارید ، داروی تیروئید مصرف نموده و از درمان رادیو ید پرهیز کنید ؛ زیرا رادیو ید ، بیماری تیروئید را بویژه در سیگاری ها بدتر می کند.

باید خاطر نشان نمود که چنانچه پلک و پوست اطراف چشم تان ، پف آلود است یا این که مبتلا به کم کاری تیروئید هستید ؛ این موارد ، الزاما دالّ بر ابتلای شما به تیروئید چشمی نخواهند بود و برای تشخیص دقیق این بیماری باید به پزشک مراجعه کنید.

گزینه های درمان بیماری تیروئید چشم

درمان بیماری به طور کلی بر مراقبت های حمایتی برای مدیریت علائم و کنترل بیماری متمرکز است. تا جایی که برای موارد شدیدتر ، ممکن است استروئیدها یا جراحی پیشنهاد شود.

در طی مرحله فعال ، درمان علائم خفیف تا متوسط ​​معمولا شامل معاینه منظم با تمرکز بر کاهش علائم است.

همچنین ممکن است شامل استفاده از قطره های نرم کننده چشم ، عینک آفتابی ، کمپرس سرد ، رژیم غذایی مناسب و خوابیدن با سر بالا نیز باشد.

در موارد شدیدتر ، ممکن است از استروئیدهای خوراکی برای کاهش التهاب استفاده شود.

اگر التهاب به حدی شدید باشد که باعث کاهش بینایی یا آسیب قرنیه شود ، ممکن است از استروئیدهای داخل وریدی با دوز بالا و رادیوتراپی استفاده شود.

استروئید ، نوعی لیپید یا چربی است. مهم ترین نوع استروئید در بدن انسان ، کلسترول نام دارد که در بدن انسان ، به صورت هورمون هایی همچون استروژن ، تستسترون و کورتیزول دیده می شوند.

باید توجه داشت که برخی بیماران مبتلا به تیروئید چشمی متوسط ​​تا شدید ، ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشند. ( به طور کلی توصیه می شود جراحی را به بعد از پایان مرحله فعال بیماری ، موکول کنید. )

جراحی تیروئید چشم

اگر تورم بر عصب چشم فشار واردکند ؛ می توان با جراحی تیروئید چشم ، فشار وارده بر حفره چشم را رفع کرد. جراح فوق تخصص در جراحی تیروئید چشم ، در استخوان های نازک دیواره­ های اوربیت شکستگی ایجاد می­ کند و به این ترتیب به محتوای اربیت اجازه می دهد تا در سینوس جا به جا شود ؛ این­کار باعث کاهش قابل توجه برآمدگی چشم خواهد شد ؛ به طوری که چشم های بیرون زده به عقب اوربیت می رود و ظاهر طبیعی تری پیدا می کند.

توجه داشته باشید که جراحی تیروئید چشمی ، تحت بیهوشی کامل انجام می شود و حدود دو تا سه ساعت به طول می انجامد. به طورکلی در این عمل جراحی ، برش در زاویه خارجی پلک زده می شود و اثر زخم ، در چین های طبیعی پلک محو می شود.

پس از جراحی تیروئید چشم ، بیمار یک شب در بیمارستان بستری می شود. مختصری کبودی ، تورم و ناراحتی نسبتا ملایم بعد از این جراحی مشاهده می شود که نگران کننده نیست.

لازم به ذکر است امکان انجام همزمان جراحی ­های دیگری­ ؛ مانند بلفاروپلاستی­ یا به عبارتی جراحی پلک نیز همراه با جراحی تیروئید چشم وجود دارد و می توان با انجام آن ، به رفع تورم اطراف چشم کمک کرد ؛ در این عمل جراحی ، چربی و پوست اضافی پلک ها برداشته می شود.



درباره انسداد مجرای اشکی

انسداد مجرای اشکی : اشک به منظور حفاظت از لایه سطحی چشم ترشح می گردد و از خشک شدن چشم در برابر مواجهه مداوم با هوا جلوگیری کرده و  و طراوت و تازگی چشم را حفظ می کند ، اما اشک ریزش به معنای گریه کردن نبوده و اختلالی است که باید تحت درمان قرار گیرد.

پروفسور کشکولی فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران در رابطه با اشک ریزش عنوان داشتند :

اشک ریزش از چشم ، یکی از علل شایع مراجعه به مطب پزشکان ؛ بخصوص چشم پزشکان می باشد.

به طور کلی اشک ، توسط غدد اشکی ای که در داخل حدقه یا کاسه استخوانی چشم وجود دارد ترشح می شود و چشم را تغذیه کرده و با خیس و مرطوب نگاه داشتن آن ، سبب سلامتی و بینایی چشم می شود.

اما همانند هر چشمه ای که باید خروجی هم داشته باشد ، یکسری سیستم های لوله ای در گوشه داخلی چشم وجود دارد که اشک را به داخل بینی و از آن جا به حلق هدایت می کنند و در نهایت جذب می شوند.

ضمن اینکه این لوله ها ، هادی اشک از داخل چشم به داخل بینی هستند ؛ یکسری عضلات در کنار ابرو و پلک ها وجود دارد که به عنوان پمپ اشکی ، این اشک را بنا به هر علتی ( به عنوان مثال ؛ در هنگام شوق یا ناراحتی که اشک می ریزیم ) به داخل لوله ها می فرستند.

اشک ریزش

اشک زیاد ، به دنبال افزایش تولید غده اشکی به وجود می آید که گاهی اوقات ، این مسئه امری طبیعی است و گاهی اوقات غیرطبیعی است ؛ یعنی فرد به علت خشکی چشم ، دچار یک سیکل معیوبی بین مغز و چشم شده که تولید اشک در او بالا رفته اما در واقع کیفیت اشک پایین است.

در این موارد باید درمان های طبی ، صورت پذیرد تا میزان تولید اشک تنظیم گردد.

بحث ما در مقاله پیش رو ، بر روی سیستم خروجی اشک متمرکز است ؛ جهت کسب اطلاعات کافی در این خصوص با ما همراه باشید.

سیستم خروجی اشک

دو عامل عمده بر سیستم خروجی اشک دخالت دارند :

  1. لوله هایی که اشک را به داخل بینی هدایت می کنند ؛ که هر گونه انسدادی در داخل این لوله ها در سنین مختلف می تواند باعث اشک ریزش از چشم شود.
  2. مورد بعدی ، پمپ اشکی است ؛ که آیا این پمپ اشکی خوب کار می کند و می تواند اشک را به داخل لوله های اشکی بفرستد یا خیر ؟

درمان انسداد مجرای اشکی

مجاری اشک مسدود شده ، بیشتر در نوزادان دیده می شود ؛ البته این اتفاق ممکن است در هر سنی رخ دهد و دلایل مختلفی داشته باشد.

لازم به ذکر است که انسداد مجاری در بیشتر موارد ، بدون مداخله پزشكی برطرف می شود و مشكل دائمی ایجاد نمی كند ؛ اما در بعضی موارد ، نیاز به درمان پزشکی دارد.

روش های درمان انسداد مجاری اشکی

توجه داشته باشید که روش درمان انسداد مجرای اشکی ، به علت انسداد مجرا بستگی دارد و در برخی موارد ممکن است به بیش از یک روش درمانی نیاز باشد.

به عنوان مثال اگر انسداد مجرای اشکی ، ناشی از تومور باشد ؛ جراحی می تواند یک گزینه درمانی باشد.

در ویدئوی زیر ؛ پروفسور کشکولی فوق تخصص جراحی های پلاستیک و ترمیمی چشم در خصوص درمان اشک ریزش در کودکان توضیحاتی ارائه فرموده اند.

  • داروهایی برای مبارزه با عفونت

اگر پزشک به وجود عفونت مشکوک باشد ، ممکن است قطره های چشمی یا قرص آنتی بیوتیک تجویز کند.

  • ماساژ درمانی

انسداد مادرزادی مجرای اشک در کودکان ، اغلب بدون هیچ گونه مداخله درمانی بهتر می شود.

در این موارد ؛ رفع انسداد ، می تواند با بلوغ سیستم تخلیه در چند ماه اول زندگی اتفاق بیفتد.

غالبا غشای بافتی نازکی بر روی شکاف موجود در بینی باقی می ماند. اگر انسداد مجرا بهبود پیدا نکند ؛ ممکن است پزشک برای کمک به باز کردن غشاء ، نحوه ماساژ دادن مجرای اشک را به شما آموزش دهد.

اگر از ناحیه صورت آسیب دیده اید و این مسئله سبب مسدود شدن مجاری اشکی شما شده است ، پزشک ممکن است پیشنهاد کند چند ماه صبر کنید.

زیرا با کاهش تورم ، ممکن است انسداد بدون مداخله پزشکی برطرف شود.

  • استنت یا لوله گذاری

این روش معمولا با استفاده از بیهوشی عمومی انجام می شود.

در این روش ، یک لوله نازک از جنس سیلیکون یا پلی اورتان از طریق یک یا هر دو سوراخ گوشه پلک پیچ می شود.

سپس این لوله ها از طریق سیستم تخلیه اشک به داخل بینی منتقل می شوند.

یک حلقه کوچک از لوله در گوشه چشم دیده خواهد شد.

لوله ها به طور کلی حدود سه ماه باقی می مانند.

عوارض احتمالی این روش ، شامل التهاب ناشی از وجود لوله خواهد بود.

  • اتساع سوند بالونی

اگر انسداد به سایر درمان ها پاسخ ندهد یا عود کند ، ممکن است از این روش استفاده شود.

این روش ، معمولا برای نوزادان و کودکان نوپا مؤثر است و همچنین ممکن است در بزرگسالانی که انسداد جزئی دارند نیز استفاده شود.

  • جراحی انسداد مجرای اشکی

جراحی انسداد مجاری اشکی یا داکریوسیستورینوستومی ، غالبا برای درمان مجاری اشک مسدود شده استفاده می شود.

نحوه انجام جراحی ، بسته به محل دقیق و میزان انسداد و نیز تجربه و مهارت جراح متفاوت است.

  1. جراحی داکریوسیستورینوستومی خارجی : در این روش از جراحی مجاری اشکی ؛ جراح ، برشی را در كنار بینی و نزدیک کیسه اشک ایجاد می کند. سپس ، بعد از اتصال کیسه اشکی به حفره بینی و قرار دادن استنت در مجرای جدید ، با چند بخیه برش پوست را می بندد.
  2. آندوسکوپی یا آندونازال : جراح متخصص در این روش ؛ با استفاده از یک دوربین میکروسکوپی و همچنین سایر ابزارهای ریز ، از طریق سوراخ بینی به سیستم مجرای اشک وارد می شود. این روش به هیچ برشی احتیاج ندارد ، بنابراین جای زخمی باقی نمی ماند ؛ توجه داشته باشید که میزان موفقیت این روش به اندازه جراحی خارجی نیست.

بعد از جراحی ، اسپری ضد احتقان بینی و قطره های چشم برای جلوگیری از عفونت و کاهش التهاب تجویز می شود.

شما باید پس از 6 الی 12 هفته ، برای برداشتن هرگونه استنت مورد استفاده که جهت باز نگه داشتن کانال جدید در دوره بهبودی مورد استفاده قرار گرفته است ؛ به مطب پزشک معالج خود مراجعه نمایید.

سخن آخر

در کودکان باید به این مسئله دقت کنیم که عفونت در مجرای اشکی ، الزام درمان سریع را ضروری می سازد ؛ اما اشک ریزش بدون عفونت باشد ، امکان بهبودی خود بخودی با درمان های طبی و ماساژ تا سن یک سالگی وجود دارد.

سلامت و ورودی و خروجی مجرای اشک ، از نظر جلوگیری از عفونت ها در هنگام جراحی های داخل چشمی مسئله ای بسیار مهم است و باید از آن اطمینان حاصل گردد.

در جراحی های مدرنی که در رابطه با مجرای اشکی ( بالن گذاشتن ، استنت گذاشتن یا عمل بای پاس ) وجود دارد ، دیگر نیازی به برش بر روی صورت بیمار وجود ندارد و تمام این جراحی ها با استفاده از امواج رادیویی و آندوسکوپی انجام می گیرند و افراد باید کاملا اطمینان داشته باشند که با انجام این جراحی ها ، هیچ مشکلی در ظاهر آن ها به وجود نخواهد آمد.


تومور-حدقه.jpg

تومور حدقه چشم

تومور حدقه : حدقه چشم در حقیقت ، حفره ای استخوانی است که در بخش قدامی جمجمه واقع شده و کره چشم ، اعصاب ، عضلات و بافت همبند ؛ درون آن قرار دارد. ( جراحی تومور حدقه چشم )

تومورهای حدقه چشم ؛ می توانند خوش خیم ( غیرسرطانی ) بوده یا بدخیم ( سرطانی ) باشند و از نواحی مجاور چشم یا نواحی دیگر بدن به اوربیت چشم ، متاستاز یا سرایت کند. 

تومورهای چشم ، از نظر سن بسیار متفاوت هستند و شامل کیست ، آسیب های عروقی ( ناشی از رگ های خونی ) ، لنف ، تومورهای نوروژنیک ( ناشی از اعصاب ) و تومورهای ثانویه ( متاستاتیک ) می شوند.

انواع تومورهای حدقه چشم

با توجه به نوع ساختار حدقه چشم ، این عضو مهم بدن در معرض ابتلا به انواع تومور قرار دارد.

به طور کلی انواع مختلفی از تومورهای حدقه ، هم در کودکان و هم در بزرگسالان وجود دارد.

خوشبختانه اکثر تومورهای حدقه چشم ، خوش خیم هستند ؛ اما با این وجود باید اشاره داشت که این تومورها می توانند به چشم و ساختارهای اطراف آن آسیب برسانند.

تومور حدقه

تومورهای حدقه چشم ، موارد ذیل را شامل می شوند :

  1. تومورهای عروقی : این نوع از تومورها ، منجر به تغییر رنگ پلک و همچنین بیرون زدگی کره چشم می شوند.
  2. تومورهای عصبی : تومورهای عصبی ، اعصاب بینایی و سایر اعصاب را نیز درگیر می سازند.
  3. تومورهای غدد اشکی : این نوع از تومورها از سینوس ها انتشار یافته و به سمت حدقه چشم گسترش می یابند و سبب بیرون زدگی کره چشم ، افتادگی پلک و بزرگ شدن غدد اشکی می شوند.
  4. لنفوم : تا زمان پیشرفت بیماری ، علامت مشخصی از خود بروز نمی دهند.

لازم به ذکر است که تومورهای دیگری نیز وجود دارند که از یک بخش دیگر بدن ؛ گسترش یافته و به تومور حدقه چشم می انجامند.

علل ایجاد کننده تومور حدقه

تومورهای حدقه ، غالبا در پی اختلالات ژنتیکی وراثتی پدید می آیند و در برخی موارد نیز به دنبال علل ثانویه ؛ نظیر  وجود تومور یا سرطان در دیگر اعضای بدن ؛ اعم از ریه ، سینه ، پروستات و غیره و گسترش آن به حدقه چشم رخ می دهند.

علائم تومور حدقه

توجه داشته باشید که بعضی تومورها به آرامی رشد می­ کنند و علائمی ندارند ، در حالی که این تومورها می توانند در بعضی بیماران به سرعت رشد کنند.

اکثر بیماران مبتلا به تومور حدقه ، برجستگی چشم یا پروپتوز را تجربه می کنند. اما معمولا قبل از شروع برآمدگی چشم ؛ با تغییر در بینایی ، دوبینی یا درد چشم مواجه می شوند.

البته باید اشاره داشت که عفونت ، التهاب و بعضی از سرطان های چشم ؛ نیز می تواند باعث درد چشم شوند.

لازم به ذکر است که بسیاری از علائم تومور چشم را می توان با بیماری های دیگری ؛ مانند بیماری تیروئید چشم ، انواع التهابات یا عفونت ها مشاهده کرد.

از عمده ترین علائم تومورهای حدقه ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

  • دوربینی
  • دوبینی یا دیپلویی
  • افتادگی پلک
  • بیرون زدگی کره چشم
  • احساس درد در اطراف چشم
  • خونریزی مداوم در چشم
  • انحراف چشم یا استرابیسم
  • اختلال در بینایی یا فقدان بینایی
  • بیرون زدگی کره چشم از حدقه
  • ضایعاتی مشابه خال در نواحی اطراف چشم
  • افتادگی و تغییر شکل پلک ها همراه با یا بدون توده

جراحی تومور حدقه ، بدون برش و بخیه ؛ توسط پروفسور کشکولی

تشخیص تومور حدقه

تومورهای چشم ، علاوه بر آسیب رساندن به بینایی ؛ می توانند به عصب بینایی ، مغز و بقیه بدن نیز سرایت کنند.

زیرا ملانوم تمایل دارد از طریق رگ های خونی به اندام های دور منتقل شود.

بنابراین ، تشخیص و درمان به موقع از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است ؛ تشخیص تومور و معاینه دقیق ، توسط پزشک متبحر ؛ امری بسیار مهم است.

از این رو توصیه می شود به منظور تشخیص تومـور حدقه ، به پزشک فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم مراجعه گردد.

جراح فوق تخصص پلاستیک چشم ؛ می تواند به بهترین وجه علائم بیمار را در نظر بگیرد ، بینایی را ارزیابی کند و سلامت ساختار و عملکرد طبیعی چشم را بررسی نماید.

بهترین روش تشخیص این بیماری ، استفاده از روش های تشخیصی ؛ از جمله سونوگرافی ، سی تی اسکن و ام ار آی می باشد ؛ به کمک این روش ها می توان نوع احتمالی تومور را نیز مشخص کرد.

باید متذکر شد که نمونه برداری ، نوع دقیق تومور را تعیین می کند ؛ لذا در راستای تشخیص قطعی نوع تومور ، درخواست انجام نمونه برداری از تومور  صادر می گردد.

درمان تومور حدقه

باید توجه داشت که پس از مشخص شدن اندازه ، نوع و محل تومور ؛ می توان یک برنامه درمانی مناسب برای درمان این بیماری ، تعیین نمود.

گزینه های درمانی متنوعی ، بسته به نوع تومور وجود دارد.

لازم به ذکر است که جراحی همیشه ، تنها گزینه درمان نخواهد بود و برخی تومورها را می توان با پرتودرمانی ، شیمی درمانی یا ایمونوتراپی درمان کرد.

به طور کلی از روش های زیر می توان به عنوان شیوه های درمانی تومـور حدقه یاد کرد :

  • تزریق استروئید
  • کرایوتراپی
  • رادیوتراپی
  • شیمی درمانی
  • جراحی با لیزر
  • جراحی تومـور حدقه

توجه داشته باشید ، در خصوص تومورهایی که سبب بروز اختلال در عملکرد چشم می شوند ؛ به منظور درمان این بیماری ، عموما از طریق جراحی به روش باز ، تومور به طور کامل برداشته شده و در عین حال بینایی نیز حفظ می گردد.

لازم به ذکر است که در حال حاضر ، جراحی تومور حدقه با استفاده از تصویر برداری ؛ به جایگزین درمانی بسیار ایمن تر از گذشته تبدیل شده است.

در مواردی که سرطان چشم پیشرفته باشد ، حدقه چشم به صورت تهاجمی برداشته می شود و چشم مصنوعی ( پروتز چشمی ) جایگزین آن می گردد.

چشم مصنوعی یا پروتز ، امروزه تقریبا به طور طبیعی حرکت می کند و در واقع از چشم طبیعی قابل تشخیص نیست  ؛ گرچه ناگفته نماند که پروتز چشمی ، بینایی ندارد.

در ارتباط با درمان تومورهایی که بافت های دیگر را مورد تهاجم قرار داده اند ، لازم به ذکر است که نیاز به انجام نمونه برداری ضروری خواهد بود ؛ زیرا در این نوع از تومورها ، روش درمان بر اساس نتیجه نمونه برداری تعیین می گردد.



بلفارواسپاسم چیست ؟

بلفارواسپاسم یا Blepharospasm ، در واقع یک نوع دیستونی یا به عبارتی انقباض غیرارادی و بی اختیار است که به صورت مکرر و طولانی مدت ، منجر به انقباض یک عضله یا مجموعه ای از عضلات می گردد.

منظور از بلفارواسپاسـم ، بسته شدن غیر ارادی پلک ها می باشد. از بلفارواسپاسـم می توان به عنوان عارضه ای یاد کرد که متاسفانه پیشرونده بوده و غالبا بانوان مسن را درگیر می کند.

تعدد و شدت حملات بلفارواسپاسـم ؛ با پیشروی بیماری ، تشدید شده و در برخی موارد به بسته شدن پلک ها برای چند ساعت می انجامد ؛ تا جایی که فرد برای چند ساعت بینایی خود را از دست می دهد.

بلفارواسپاسـم ، در چنین مواردی سبب ایجاد افسردگی شده و از حضور فرد در اجتماع ممانعت به عمل می آورد.

ناگفته نماند با تمرکز بر روی یک فعالیت خاص ، می توان تعداد حملات بلفارواسپاسـم را کاهش داد.

همچنین توجه داشته باشید که حملات بلفارواسپاسـم در هنگام خواب متوقف می گردد.

علت بلفارواسپاسم

بلفارواسپاسـم در بیشتر موارد بدون علت مشخصی ایجاد می شود.

در واقع دلایل بلفارواسپاسـم ناشناخته است ، اما تصور می شود ناهنجاری عملکرد مغز در این بیماری نقش دارد.

فیلم جراحی بلفارواسپاسم توسط پروفسور کشکولی بهترین جراح پلک تهران

 

توجه داشته باشید که این عارضه ؛ به دنبال تنش ها و استرس و نیز قرارگیری در محیط های ناشناس ، شدت می یابد.

لازم به ذکر است داروهای خاص مانند داروهای ضد روان پریشی و پارکینسون می توانند علائم مشابه بلفارواسپاسـم را ایجاد کنند و برخی از داروها به عنوان عامل بلفارواسپاسـم در افراد مستعد شناخته شده اند.

به طور کلی محققان معتقدند ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی ، علت بروز بیماری است.

یک نظریه رایج این است که این عوامل باعث اختلال در عملکرد گانگلیون ( یاخته عصبی ) پایه مغز می شود. یاخته های عصبی پایه مغز در تنظیم عملکرد حرکتی و مهار حرکات نا منظم نقش مهمی دارند.

تشخیص بلفارواسپاسم

به منظور تشخیص بلفارواسپاسـم ، باید به چشم پزشک یا پزشک فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم مراجعه نمود.

هیچ آزمایش یا تصویر برداری خاصی برای تشخیص بلفارواسپاسـم وجود ندارد و بر اساس اطلاعات بیمار و معاینه بالینی خواهد بود. نتایج آزمایش در بیشتر موارد طبیعی است.

لذا باید اشاره داشت که این عارضه ، بدون نیاز به عکسبرداری و آزمایشات خاص و تنها از طریق معاینه بالینی بیمار قابل تشخیص خواهد بود.

شایان ذکر است در مواردی که نیاز به رد ریسک اختلالات همراه ؛ به عنوان مثال وجود تومور باشد ، اقدامات پاراکلینیک برای بیمار تجویز خواهد شد.

توجه داشته باشید که ممکن است بلفارواسپاسـم ، اشتباه تشخیص داده شود یا اصلا تشخیص داده نشود ، زیرا علائم آن با طیف وسیعی از مشکلات دیگر مانند پتوز ( افتادگی پلک ) مشترک است.

علائم بلفارواسپاسم

این عارضه تدریجا آغاز شده و در مراحل ابتدایی ، موجب انقباض غیرارادی نشده و تنها با احساس حساسیت به نور و خشکی چشم همراه است.

حملات بلفارواسپاسـم با گذشت زمان و به تدریج ، در اثر مواجهه با عوامل تحریک کننده چشم ؛ نظیر حرکات سریع سر و چشم ، نور آفتاب ، باد و مواردی از این قبیل ، شروع می شود.

علائم بلفارواسپاسـم ممکن است به تدریج و گاهی در پاسخ به شرایط خاصی ؛ مانند خستگی ، فشار عاطفی ، اضطراب ، مصرف زیاد الکل یا کافئین و حساسیت ظاهر گردد.

التهاب پلک ، التهاب ملتحمه ، قرمزی و خشکی چشم ، عوامل محیطی مانند باد ، نور شدید ، آلودگی هوا ، کمبود ویتامین و مواد معدنی ، فشار بینایی و دخانیات می توانند پرش چشم را تشدید کنند.

اسپاسم نیمه صورت ممکن است در ابتدا با گرفتگی ساده چشم اشتباه گرفته شود ، زیرا این وضعیت معمولا با تأثیر بر عضلات اطراف چشم آغاز می شود.

این اسپاسم ها در نهایت به سایر عضلات همان طرف صورت گسترش می یابند و باعث انقباض عضلات فک ، دهان ، گونه و گردن خود به خود شوند.

اسپاسم نیمه صورت نادر است ، اما به دلیل سوء عملکرد ساختار عمیق مغزی ایجاد نمی شود.

محققان بر این باورند که اسپاسم نیمه صورت ، در اثر تحریک عصب صورت بروز می کند. اگر رگ خونی فشار زیادی به عصب وارد کند ، این تحریک ممکن است اتفاق بیفتد.

درمان بلفارواسپاسـم

هیچ آزمایش خاصی برای تشخیص بلفارواسپاسـم وجود ندارد ، بنابراین مراجعه به چشم پزشک مهم است. چشم پزشک همچنین با در نظر گرفتن سابقه پزشکی فرد دچار انقباض چشم ، ارزیابی بالینی کامل انجام می دهد.

در صورت تشخیص بلفارواسپاسـم ، چندین گزینه درمانی وجود دارد ؛ شامل :

تزریق بوتاکس ( سم بوتولینوم )

تزریق باعث ضعف عضلات کنترل کننده پلک می شود و به تسکین هر گونه اسپاسم کمک می کند. اثرات بوتاکس معمولا حدود 3 ماه طول می کشد ، بنابراین باید تکرار شود.

به طور کلی تزریق بوتاکس ؛ از جمله راهکارهای موثر ، اما زودگذر برای درمان بلفارواسپاسـم به شمار می رود.

تزریق بوتاکس به موضع مورد نظر ، منجر به جذب پایانه های عصبی که وظیفه انقباض عضلات را بر عهده دارند ، شده و بدین ترتیب سبب فلج موقتی عضلات می شود و برای بازه زمانی کوتاهی ( 3 الی 6 ماه ) به درمان بلفارواسپاسـم می انجامد.

برای ماندگار کردن نتیجه درمان ، باید نسبت به تکرار تزریق اقدام شود ؛ البته به خاطر داشته باشید که تزریق بوتاکس گاها عوارضی اعم از تاری دید ، افتادگی پلک و دوبینی را در پی دارد.

اگرچه این عوارض ، زودگذر و موقت هستند و به تدریج از بین می روند ؛ اما با این وجود به درمان بلفارواسپاسم با بوتاکس توصیه نمی شود.

داروهای خوراکی

اگر تزریق بوتاکس علائم را تسکین دهد ، پزشکان ممکن است داروهایی را برای جلوگیری از سیگنال های حرکتی بیش از حد مغز تجویز کنند.

لازم به ذکر است که هیچ گونه درمان دارویی قطعی برای بلفارواسپاسـم موجود نیست.

داروهایی از قبیل داروهای ضد افسردگی ، آرامبخش و ضد تشنج که در  این راستا تجویز می گردند ؛ صرفا جهت کنترل این عارضه هستند و به درمان قطعی آن نخواهند انجامید.

لذا می توان گفت که به منظور درمان بلفارواسپاسـم ، دارودرمانی تاثیر چندانی ندارد و استفاده از دارو تنها باعث بهبود موقت و نسبی بیماری می شود.

جراحی بلفارواسپاسـم

اگر هیچ روش درمانی دیگری موفقیت آمیز نباشد ، جراحی می تواند یک گزینه باشد. میکتومی موثرترین جراحی درمانی بلفارواسپاسـم است.

این روش شامل از بین بردن برخی یا تمام ماهیچه هایی است که در بسته شدن پلک نقش دارند. این گزینه آخرین چاره درمان است.

جراحی بلفارواسپاسـم ، از شایع ترین روش های درمان بلفارواسپاسـم محسوب می شود که طی آن بخشی از عضلاتی که موظف به بستن پلک ها هستند برداشته می شوند.

افراد به منظور انجام جراحی بلفارواسپاسـم ، حتما باید به جراح فوق تخصص پلاستیک چشم مراجعه نمایند ؛ تا دچار عوارض احتمالی عمل نشده و این عمل جراحی به درمان موثر آن ها بیانجامد.

تحریک مغز

درمان دیگری که تحت بررسی است تحریک عمیق مغز نام دارد. در این روش ، یک الکترود در مغز گذاره می شود تا به تنظیم مناطق حرکتی ناکارآمد کمک کند. مطالعات نشان داده است که این گزینه می تواند بلفارواسپاسـم را درمان کند.

درمان های حمایتی بلفارواسپاسـم

  • ماساژ دادن عضلات گونه ، فک و لثه گاهی اوقات می تواند موارد خفیف را تسکین دهد.
  • کمپرس گرم روی قسمت فوقانی صورت و چشم ها به شل شدن عضلات و از بین بردن تنش عضلانی کمک میکند.
  • در صورت امکان ، مصرف داروهایی که باعث بلفارواسپاسـم می شوند یا آن را تشدید می کنند ، متوقف کنید.
  • هنگام کار با کامپیوتر ، ارگونومی داشته باشید. فاصله بازو از صفحه کلید را رعایت کنید.
  • تلفن همراه را نزدیک چشمان خود نگه ندارید. خستگی چشم را تشدید می کند. در صورت امکان از نور طبیعی استفاده کنید.
  • به افراد مبتلا به بلفارواسپاسـم توصیه می شود در هنگام بیرون رفتن از منزل ، از عینک هایی آفتابی تیره استفاده کنند تا نور خورشید موجب تحریک چشم آن ها نشود.
  • همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد ، خشکی چشم از عوامل تشدید کننده بلفارواسپاسـم می باشد ؛ بنابراین برای افراد مبتلا به این بیماری ، مرطوب کننده های چشمی و قطره های اشک مصنوعی تجویز می شود تا با جلوگیری از خشکی چشم ، حملات بلفارواسپاسـم قابل کنترل گردد.


درباره انسداد مجاری اشکی در کودکان

انسداد مجاری اشکی در کودکان : انسداد مجرای اشکی شایع ترین اختلال مادرزادی سیستم مجرای اشک نوزاد است تا جایی که  تقریباً یک نوزاد  از هر 20 نوزاد با انسداد یکی از مجاری اشکی یا هر دو متولد می شود.

در حالت طبیعی ؛ غدد اشکی (اشک آور ) در زیر استخوان ابرو و در پشت پلک فوقانی ، لبه حفره چشم و پلک قرار دارند.

پلک ها اشک را از روی چشم حرکت می دهند. اشک ، چشم را روان و تمیز نگه می دارد ؛ اشک ، حاوی پادتن هایی است که از چشم در برابر عفونت محافظت می کنند.

اشک ، از طریق دو دهانه ( سوراخ مجاری یا اشکی ) از چشم خارج می شود.

حال آن که برخورد ضربه به ناحیه چشم یا هر نوع آسیب دیدگی که باعث شکاف مجاری اشک شود ؛ می تواند مجاری اشکی را مسدود نماید.

علائم انسداد مجاری اشکی در کودکان

از اشک ریزش بیش از حد ( حتی زمانی که کودک گریه نمی کند ) ، می توان به عنوان شایع ترین علائم انسداد مجرای اشکی در کودکان یاد کرد.

کودک مبتلا به انسداد مجرای اشکی ، با پوسته ای روی پلک یا مژه ها از خواب بیدار می شود.

همچنین ممکن است نوزاد بیمار ، در کیسه اشکی به عفونت موسوم به داکریوسیستیت مبتلا شود و با علائمی اعم از موارد ذیل مواجه گردد :

  • قرمزی در گوشه داخلی چشم
  • حساسیت جزئی
  • تورم یا برجستگی در کنار بینی

 

توجه داشته باشید که چنانچه نشانه هایی از قبیل موارد زیر را در کودک خود مشاهده کردید باید سریعا به پزشک مراجعه نمایید ؛ چرا که درمان زود هنگام مجرای مسدود شده ممکن است از نیاز به جراحی جلوگیری کند.

  • چرک یا تورم
  • توده یا برجستگی در گوشه داخلی چشم
  • و عفونت ؛ زیرا عفونت می تواند به سایر قسمت های صورت گسترش یابد و در صورت عدم درمان می تواند منجر به آبسه شود.

درمان انسداد مجاری اشکی در کودکان

درمان خاص برای مجرای اشک مسدود شده توسط پزشک بر اساس موارد زیر تعیین می شود :

  1. سن ، سلامت کلی و سابقه پزشکی کودک
  2. وسعت شرایط
  3. تحمل کودک نسبت به داروها و روش های درمانی خاص

در چه مواردی باید کودک را نزد پزشک ببریم ؟

  • در صورتی که چشم کودک ، قرمز به نظر می رسد.
  • در مواردی که کودک در قسمت داخلی پلک خود یک توده سخت دارد یا پلک هایش قرمز و متورم است.
  • در صورت مشاهده  علائم دیگری ؛ مانند حساسیت به نور یا در مواردی که کودک دائما چشمهایش را فشار می دهد.
  • در صورت نشت ترشحات مایل به سبز از چشم کودک

علل انسداد مجرای اشکی در کودکان

متداول ترین علت انسداد مجرای اشکی در نوزادان و کودکان ، سیستم مجرای اشک است که فقط به طور جزئی رشد کرده است و می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • دریچه انتهای مجرای اشک به درستی باز نمی شود.
  • دهانه های پلک ( پونتا ) که اشک از آن عبور می کند به درستی رشد نکرده اند.
  • مجاری اشک خیلی باریک است.

علل کمتر شایع انسداد مجاری اشکی

عفونت هایی که باعث تورم صورت می شوند و فشار زیادی به مجاری اشک وارد می کنند ؛ نیز می توانند منجر به انسداد مجرای اشکی شوند.

همچنین باید اشاره داشت که پولیپ بینی ، کیست یا تومور و آسیب مجاری اشکی نیز از دیگر علل کمتر شایع انسداد مجرای اشکی به شمار می روند.

تشخیص بیماری انسداد مجاری اشکی در کودکان

علائم انسداد مجرای اشکی در نوزادان ، معمولا قبل از 3 ماهگی کودک رخ می دهد.

پزشکان برای تشخیص انسداد مجاری اشکی در کودکان ، علائم زیر را بررسی می کند :

  • اشک بیش از حد
  • وجود استخر متورم از اشک زیر چشم ( دریاچه اشکی )
  • ترشح چشم
  • پوسته پوسته شدن چشم یا مژه پس از خواب
  • برآمدگی در نزدیکی گوشه چشم
  • تورم یا درد

 

قبل از جراحی انسداد مجاری اشک چه اتفاقی می افتد ؟

پزشک چشم را معاینه می کند تا مطمئن شود کودک مبتلا به انسداد مجرای اشک هست یا خیر ؟

همچنین ممکن است پزشک ، یک آزمایش رنگی ساده و بدون درد نیز بر روی بیمار انجام دهد.

 قرار دادن یک رنگ مخصوص در چشم به پزشک اجازه می دهد تا میزان اشک را اندازه گیری کند و بررسی نماید که آیا به درستی تخلیه می شود یا خیر.

در جراحی انسداد مجاری اشکی چه اتفاقی می افتد ؟

گاهی اوقات پزشک می تواند مجرای مسدود شده را در مطب بدون بیهوشی باز کنند.

کودکان بزرگتر باید به بیمارستان یا مرکز جراحی ارجاع شوند و داروی بیهوشی دریافت کنند.

چشم پزشک می تواند انواع مختلفی از روش های جراحی (  گاهی اوقات به صورت ترکیبی ) را برای باز کردن انسداد انجام دهد :

در ابتدا چشم پزشک به آرامی یک ابزار فلزی نازک ( پروب ) را از مجرای اشک عبور می دهد تا انسداد را باز کند.

سپس مجرا را با آب استریل شستشو می دهد تا مطمئن شود مسیر مسدود نیست.

سپس چشم پزشک ، لوله های سیلیکون را در مجاری اشک قرار می دهد تا مجاری را کشش دهد. لوله ها به مدت 3 تا 6 ماه در محل خود باقی می مانند، سپس خارج می شوند.

در مرحله بعد ؛ چشم پزشک یک بالون را در مجرای اشک قرار می دهد و آن را با یک محلول استریل باد می کند و مجرای اشک را گسترش می دهد.

آیا جراحی انسداد مجاری اشکی خطرناک است ؟

پاکسازی مجرای اشک مسدود شده یک روش بسیار معمول و ایمن است. اما همانطور که می دانید همه جراحی ها با خطراتی از جمله عفونت ، خونریزی یا مشکلات بیهوشی همراه هستند.

توجه داشته باشید که کودک پس از انجام این عمل جراحی ، ناراحتی بسیار کمی احساس خواهد کرد.


تیروئید-چشمی.jpg

بیماری تیروئید چشمی

تیروئید چشمی در علم پزشکی تحت عنوان Thyroid Eye Disease مصطلح است و غالبا در افرادی که سابقه ابتلا به تیروئید پرکار داشته اند ،  مشهود می باشد. البته ناگفته نماند گاهی اوقات برخی افراد که سابقه کم کاری تیروئید دارند یا حتی عملکرد غده تیروئید آن ها نرمال است نیز ممکن است به بیماری تیروئيد چشمي مبتلا شوند.

توجه نمایید در چنین مواردی ، تیروئيد چشمي ناشی از پیدایش آنتی بادی ها و محرک های خود ایمنی خواهد بود.

به طور کلی تیروئيد چشمي ، بر روی سلول نسوج مجاور چشم و غده تیروئید تاثیر گذاشته و موجب افزایش حجم چربی و بافت های عضلانی حدقه و نواحی اطراف چشم می گردد.

لازم به ذکر است با توجه به موارد فوق از بیماری تیروئيد چشمي ، به عنوان یک بیماری خود ایمنی نیز یاد می شود.

توجه داشته باشید که خانم ها ، افراد سالخورده و افرادی که اعتیاد به مصرف سیگار دارند ؛ بیش از دیگر افراد در معرض ابتلا به بیماری تیروئيد چشمي می باشند.

تیروئید چشمی

نشانه ها و علائم تیروئید چشمی

به دنبال افزایش میزان چربی موجود در بافت و عضلات اطراف چشم و محدودیت فضای اربیتال ، کره چشم فرد مبتلا به بیماری تیروئيد چشمي از حدقه چشم وی بیرون خواهد زد.

در پی بیرون زدگی کره چشم ، عملکرد پلک ها مختل شده و فرد با اشکال در بستن پلک های خود مواجه خواهد شد.

عدم بسته شدن صحیح پلک ها موجب ایجاد عوارضی ؛ از قبیل خشک شدن سطح چشم و در نتیجه زخم قرنیه می گردد. توجه نمایید که در صورت تشدید بیماری ، ممکن است قرنیه بیمار سوراخ شود.

همچنین امکان دارد اختلال به وجود آمده در مکانیزم کار عضلات اطراف کره چشم ، سبب محدود شدن حرکات چشم و حتی بروز انحراف چشم یا استرابیسم گردد.

زمانی که تخلیه عروق مجاور چشم با اشکال مواجه می شود ، این اتفاق می تواند سبب افزایش فشار بر روی چشم گردد.

لازم به ذکر است تشدید فشار بر روی عصب بینایی می تواند موجب مختل شدن عملکرد عصب بینایی بیمار شود.

علائم رایج بیماری تیروئید چشمی

بیرون زدگی کره چشم از حدقه یکی از شایع ترین عوارض این بیماری به شمار می رود.

فرد مبتلا به بیماری تیروئيد چشمي ؛ در داخل چشم خود احساس فشار شدیدی خواهد کرد.

لازم به ذکر است که در پی این بیماری ، عملکرد عصب بینایی با اشکال مواجه می شود.

چشم های افرادی که دچار بیماری تیروئيد چشمي هستند ، غالبا قرمز خواهد بود.

حرکات چشمی فرد مبتلا به تیروئید چشمی ، محدود شده و ممکن است دچار انحراف چشم گردد.

عملکرد پلک های مبتلایان به این بیماری ، با اختلال روبرو بوده و در نتیجه شکاف پلکی این افراد بیش از حد طبیعی باز خواهد شد.

باز ماندن بیش از اندازه پلک ها در افرادی که با بیماری تیروئيد چشمي مواجه هستند ، موجب خشکی قرنیه و به دنبال آن زخم قرنیه می شود و در موارد حاد می تواند به سوراخ شدن قرنیه بیانجامد.

درمان تیروئید چشمی

بر اساس وسعت بیماری تیروئيد چشمي ، درمان متناسب با آن پیشنهاد می شود ؛ به طوری که در مراحل اولیه ابتلا به این بیماری ، معمولا با تجویز قطره اشک مصنوعی ، توصیه به کاهش مصرف مواد غذایی پرنمک نظیر فست فودها و به طور کلی کم کردن مصرف نمک و همچنین توصیه به استفاده از عینک های آفتابی در فضاهای بدون سقف اقدام به درمان بیماری صورت می پذیرد.

در موارد حادتر ، به منظور درمان این بیماری ؛ پزشک فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم ، داروهای استروئیدی و ضدالتهاب برای بیمار تجویز خواهد کرد.

در مواردی که درمان بیماری زمینه ای و کنترل التهاب به بهبود تیروئيد چشمي نیانجامند ؛ برای درمان بیمار ، جراحی تیروئید چشمی پیشنهاد خواهد شد.

در این عمل جراحی ، پزشک متخصص از طریق خارج ساختن بخشی از چربی موجود در پشت کره چشم و نیز تراشیدن یا جابجایی استخوان چشم اقدام به اصلاح کره چشم بیمار می نماید.

توجه نمایید در مواردی که تیروئيد چشمي منجر به انحراف چشم شده باشد باید همراه با اصلاح کره چشم بیمار ، جهت تصحیح انحراف چشم ، موقعیت عضلات مجاور چشم نیز تغییر یابد.

چه بیماری هایی می توانند بر روی بینایی تاثیر منفی بگذارند ؟

به طور کلی بیماری های کم کاری و پرکاری تیروئید از بیماری های بسیار مهمی هستند که می توانند بر روی چشم و بینایی ، اثرات سوء بگذارند.

آمار گسترده ای در مورد این مسئله ؛ ( اختلال دید ناشی از بیماری تیروئید ) وجود دارد و متاسفانه به وفور شاهد آن هستیم که این بیماری ، علائم چشمی ایجاد می کنند.

در بیماری تیروئید ؛ عمدتا ظاهر فرد درگیر بیماری می شود و بینایی بیمار ، در مراحل انتهایی ( پیشروی بیماری ) ، درگیر شده و از بین می رود.

پیشروی بیماری تیروئید و درگیری بینایی ، سبب خواهد شد که فرد مبتلا به این بیماری ، چشمی خیره و بیرون زده پیدا کند.

آیا می توان از تیروئید چشمی پیشگیری کرد ؟

به طور کلی توصیه می شود در صورتی که فردی با اختلال تیروئید ؛ بویژه پرکاری تیروئید مواجه است ، پیش از ظهور علائم فوق الذکر حتما به پزشک مراجعه نماید و مورد معاینه قرار گیرد.

زیرا روش های پیشگیری متعددی برای این مسئله وجود دارد و افراد می توانند با تبعیت از این روش ها ، جلوی پیشرونده شدن و بدتر شدن بیماری چشم خود که به واسطه تیروئید بروز کرده را بگیرند.

به همین دلیل افرادی که بیماری تیروئید دارند ، باید مرتبا تحت کنترل بوده و به صورت ادواری به چشم پزشک مراجعه نمایند تا چشم شان تحت معاینه قرار گیرد.

لازم به ذکر است که در مراحل اولیه با درمان های مقدماتی ؛ بسیاری از مشکلات بینایی ، قابل درمان هستند و عموما با راهکارهای درمانی اولیه می توان ، از پیشروی بیماری جلوگیری کرده و از تشدید آن پیشگیری نمود.

از این رو باید توجه داشت که افراد مبتلا به بیماری های عمومی ، باید از پزشک خود در رابطه با این مسئله جویا شوند که آیا بیماری آن ها می تواند بر روی چشم و بینایی شان اثر کند یا خیر ؟

نهایتا چنانچه پزشک معالج ، این موضوع که بیماری موجود می تواند بر روی چشم و میدان دید تاثیر بگذارد را تایید کند ؛ باید در همان مراحل اولیه ، برای معاینات چشمی و اقدامات پیشگیرانه به پزشک متخصص مراجعه شود.

سخن پایانی

پروفسور محسن بهمنی کشکولی فوق تخصص جراحی های پلاستیک چشم ؛ در خصوص مراقبت های بینایی و پیشگیری از بروز اختلالات بینایی که به دنبال برخی بیماری ها نظیر تیروئید نمود می یابند ؛ چنین اظهار می فرمایند که :

یکی از موارد مهم ، در ارتباط با مراقبت های بینایی و چشم ؛ این است که اگر بیماری خاصی وجود دارد ، به موقع تشخیص داده شود و پس از آن ، معاینات ادواری چشم در رابطه با آن بیماری صورت پذیرد تا اگر چنانچه عوارض ناشی از آن بیماری در چشم در حال وقوع است ، در همان مراحل اولیه به موقع تشخیص داده شده و به درمان آن پرداخته شود تا بدین ترتیب از رسیدن بیماری به مراحل پیشرونده ممانعت به عمل آید.


افتادگی-پلک-بالا1.jpg

افتادگی پلک بالا ( پتوز )

هنگامی که یک فرد مبتلا به افتادگی پلک بالا یا پتوز می شود ، پلک او به صورت غیر ارادی به صورت بسته یا نیمه بسته در می آید. ( بهترین جراح پلک تهران )

عوامل مختلفی ممکن است در عملکرد غیر طبیعی این عضله نقش داشته باشند و منجر به افتادگي پلک بالا گردند.

این وضعیت می تواند هر دو پلک یا فقط یکی از پلک ها را تحت تاثیر قرار دهد.

توجه نمایید که انواع مختلفی از این عارضه وجود دارد و هم کودکان و هم بزرگسالان ممکن است آن را تجربه کنند.

علائم افتادگي پلک بالا و انواع آن

هنگامی که فردی دچار پتوز می شود ؛ افتادگي پلک بالا برجسته ترین علامت آن است ، اما ممکن است علائم دیگری نیز بروز کند.

افتادگی پلک بالا

این علائم می تواند شامل موارد زیر باشد :

  • پلک زدن آزار دهنده
  • خستگی چشم ها
  • اشکال در بستن چشم
  • انحراف چشم
  • آبریزش از چشم
  • دو بینی

میزان افتادگي پلک بالا بسیار متفاوت است ، به نحوی که در برخی افراد ممکن است خیلی کم بوده و قابل توجه نباشد ؛ اما برای افراد دیگر می تواند محدوده دید را برای آن ها کاهش دهد و در شدیدترین حالت ؛ در اثر پتوز ، پلک کاملا مردمک را می پوشاند.

علل افتادگي پلک بالا

برخی از افراد با این شرایط به دنیا می آیند ، در صورتی که بعضی افراد در طول زندگی و طی فرآیند پیری ممکن است با افتادگي پلک بالا مواجه شوند.

ضمنا جراحت نیز از عواملی است که می تواند بر روی عضله لواتور تأثیر بگذارد و باعث افتادگی پلک گردد.

همچنین برخی افراد نیز ممکن است به علت انجام جراحی های اصلاحی چشم یا جراحی آب مروارید دچار پتوز شوند.

شایع ترین علل پتوز عبارتند از :

  1. ضعف عضلات لواتور
  2. شل شدن پوست پلک بالا
  3. آسیب به اعصاب مرتبط با عضله لواتور

برخی از بیماری ها نیز می توانند باعث افتادگی پلک بالا گردند. این بیماری ها عبارتند از :

  • دیابت
  • میاستنی گراویس
  • تومور پشت یا اطراف چشم
  • سندرم هورنر
  • سکته مغزی
  • گل مژه یا مسئله دیگری که می تواند باعث تورم پلک گردد.

افتادگی پلک بالا

انواع افتادگی پلک ( پتوز )

  • پتوز مادرزادی

نوعی افتادگی پلک است که از هنگام تولد وجود دارد. پتوز مادرزادی در حقیقت یک بیماری نادر است و اگر درمان نشود مشکلات جدی برای بینایی نوزاد ایجاد می کند.

علیرغم اینکه افتادگي پلک بالا یک بیماری خوش خیم است ، اما ممکن است منجر به مشکلات زیبایی ، روانی و عملکردی در کودکان شود.

این نوع پتوز می تواند بر روی یک یا هر دو چشم تاثیر بگذارد.

  • پتوز اکتسابی

برای این نوع از پتوز چند زیر گروه وجود دارد که همه آن ها در نتیجه یک مسئله پزشکی رخ می دهند.

انواع پتوز اکتسابی شامل موارد زیر است :

    • پتوز میوژنیک : این نوع افتادگي پلک بالا ، به دلیل برخی بیماری ها مانند میاستنی گراویس ، میوپاتی مادرزادی و دیستروفی میوتونیک رخ می دهد.

در واقع در این نوع از افتادگي پلک بالا ؛ وجود اختلال در عضله لواتور ، مانع از بالا رفتن پلک در وضعیت صحیح می شود.

    • پتوز آپونوروتیک : این نوع افتادگي پلک بالا ؛ معمولاً در افراد مسن دیده می شود. در این نوع افتادگی پلک ، ماهیچه لواتور در اثر افزایش سن فرد و گرانش زمین کشیده می شود و نهایتا به افتادگي پلک بالا می انجامد.
    • پتوز مکانیکی : در این نوع از افتادگي پلک بالا ؛ ماهیچه ها نمی توانند به درستی پلک را بالا ببرند چرا که به شدت سنگین می شوند.

لازم به ذکر است که این عارضه می تواند به دلیل پرولاپس چربی دور چشم ، بلفارو کارالیز یا تومورهای پلک اتفاق بیفتد.

    • پتوز عصبی : این نوع افتادگي پلک بالا ؛ در نتیجه آسیب عصب سمپاتیک یا اکولوموتور رخ می دهد.

البته ناگفته نماند که آسیب سیستم عصبی مرکزی نیز ممکن است باعث این نوع پتوز شود.

    • پتوز تروماتیک : ممکن است در نتیجه انواع خاصی از صدمات و جراحات ، عضله لواتور از بین برود و در نتیجه باعث این نوع از افتادگي پلک بالا گردد.

افتادگی پلک بالا

تشخیص افتادگي پلک بالا

در هنگام افتادگي پلک بالا ، ماهیچه لواتور تحت تاثیر قرار می گیرد. به این صورت که این ماهیچه نمی تواند خود را به طور صحیح در موقعیت مناسب نگه دارد یا به شکل صحیح حرکت کند.

در مواردی که افتادگي پلک بالا به وضوح قابل رویت باشد ؛ پزشکان با معاینه فیزیکی و مشاهده تفاوت های پلک های فرد ، می توانند پتوز را تشخیص دهند و آزمایشات تشخیصی دیگری لازم نیست.

اما اگر پزشك مشکوک شود كه شاید بیماری دیگری علت افتادگي پلک بالا شده باشد ، ممکن است انجام آزمایشات بیشتری را به منظور تشخیص افتادگي پلک بالا درخواست نماید.

در صورت نیاز به آزمایشات بیشتر ، ممکن است معاینه Slit-lamp در نظر گرفته شود.

لازم به ذکر است که کاهش بینایی محیطی می تواند با اختلالات مختلف مغزی و چشم نیز رخ دهد ؛ از این رو آزمایش میدان دید ، راهی برای اندازه گیری دید محیطی فرد خواهد بود.

در بیشتر موارد ، پزشک از فرد بیمار می خواهد که یک چشم خود را بپوشاند و با چشم دیگر روی چیزی که در مقابلش قرار دارد تمرکز کند ؛ سپس از بیمار سوال می کند که چه چیزی در لبه های میدان دید خود مشاهده می کنند.

به این ترتیب اگر میاستنی گراویس دلیل مشکوک برای ابتلا به پتوز باشد ، آزمایش Tensilon امکان دارد در نظر گرفته شود.

برای این آزمایش ، فرد داروی تنسیلون را دریافت می کند. اگر این دارو باعث تقویت عضلات فرد شود بدین معنا است که نتیجه آزمایش Tensilon مثبت است.

به طور کلی طی ارزیابی بیمار ، پزشک از او عکس می گیرد تا در آینده با مقایسه عکس های قبل و بعد درمان ، میزان موفقیت یا پیشرفت پتوز را مشخص کند.

درمان افتادگی پلک بالا

هنگامی که پزشک از عارضه پتوز مطمئن شد ، گزینه های درمانی را برای شما تجویز می کند. جراحی افتادگی پلک بالا ، یکی از رایج ترین گزینه های درمان افتادگی پلک بالا به شمار می رود.

البته لازم به ذکر است که بیمار ، قبل از هر اقدامی می بایست از خطرات احتمالی جراحی پلک آگاهی کافی داشته باشید.

توجه داشته باشید که به طور کلی ، شرایط فردی نقش مهمی در درمان پتوز دارد.

به طوری که هنگام ارزیابی بیمار ، توسط پزشک این مسئله که بیمار گزینه مناسبی برای انجام جراحی پتوز می باشد یا خیر بررسی می گردد.

نمونه کارهای جراحی افتادگی پلک ؛ توسط پروفسور کشکولی جراح پلک تهران

 

مراقبت های بعد از جراحی افتادگی پلک بالا

  • تا چند وقت بعد از جراحی افتادگی پلک بالا ( پتوز ) ، چشم های خود را لمس و تحریک نکنید و از مالیدن چشم خودداری کنید.
  • پماد آنتی بیوتیکی تجویز شده را طبق دستور ( غالبا توصیه می شود دو بار در روز استفاده گردد ) استفاده نمایید.
  • قطره های اشک مصنوعی برای جلوگیری از خشکی چشم را فراموش نکنید. ممکن است فکر کنید نیازی به آن ندارید ، اما حتما مطابق دستورالعمل از آن استفاده کنید.
  • مناسب ترین حالت برای خوابیدن ، به صورت طاقباز می باشد و سر باید بالاتر از قفسه سینه قرار گیرد ؛ بنابراین یک بالش زیر سرتان بگذارید و با  زاویه 30 تا 45 درجه بخوابید.
  • در سه روز اول پس از جراحی پتوز ، از کیسه یخ استفاده کنید ؛ زیرا به کاهش تورم و کبودی صورت کمک می کند.
  • دو تا سه روز بعد از جراحی افتادگی پلک بالا ، پیاده روی سبک برای افزایش گردش خون توصیه می شود.

لازم به ذکر است که باید از ورزش شدید ، دویدن یا بلند کردن اجسام سنگین تا زمانی که پزشک معالج تان توصیه نموده خودداری کنید.

معمولا بعد از 2 هفته ، می توانید ورزش را از سر بگیرید ؛ اما توجه داشته باشید که باید از خم شدن پرهیز نمایید.

سایر مراقبت های بعد از جراحی افتادگی پلک بالا

  • پس از جراحی افتادگی پلک بالا ، باید از چشمان خود در برابر اشعه ماوراء بنفش محافظت کنید ؛ لذا تا چند وقت بعد از این عمل جراحی ، برای محافظت از چشمان تان حتما از عینک آفتابی استفاده کنید.
  • مصرف مرتب و روزانه داروهای ضد درد و آنتی بیوتیک را پشت گوش نیندازید و به طور مرتب و سر وقت آن ها را مصرف نمایید.

دقت داشته باشید که هرگز داروهای خود را با معده خالی مصرف نکنید ؛ چرا که داروها قوی هستند و اگر با معده خالی خورده شوند ، ممکن است حالت تهوع یا علائم دیگری ایجاد کنند.

  • تا چند روز پس از جراحی پتوز نباید صورت خود را بشویید یا استحمام کنید. ( در خصوص زمان مناسب دوش گرفتن و شستن صورت ، با پزشک خود مشورت کنید. )
  • اگرچه پس از برداشتن بخیه ها می توانید آرایش کنید ، اما نباید به مدت ٢ هفته چشم های خود را آرایش کنید.
  • به مدت یک ماه بعد از جراحی پتوز ، از لنز استفاده نکنید.
  • تا یک ماه بعد از عمل پتوز ؛ به سونا و استخر نروید و از قرارگیری در وان آب حمام اجتناب نمایید.

یکی از دلایل اصلی بروز عوارض بعد از عمل جراحی پتوز ، این است که بیماران از دستورات پزشک پیروی نمی کنند ؛ از این رو اکیدا توصیه می نماییم که از دستورالعمل های فوق الذکر به درستی تبعیت کنید.


افتادگی-پلک1-1.jpg

درباره افتادگی پلک

افتادگی پلک چیست ؟ افتادگی پلک که به نام پتوز یا بلفاروپتوز نیز شناخته می شود ، نوعی اختلال در عملکرد پلک است که باعث می شود لبه پلک بالا به موقعیتی پایین تر از حد نرمال برسد. در موارد شدیدتر ، افتادگي پلک یا پتوز می تواند تمام یا بخشی از مردمک چشم را ببندد و در بینایی فرد اختلال ایجاد کند. ( فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم )

توجه داشته باشید که پتوز می تواند بر روی یک یا هر دو چشم تاثیر بگذارد. این مشکل ممکن است در هنگام تولد وجود داشته باشد که در این صورت به آن پتوز مادرزادی گفته می شود ، یا این که امکان دارد به تدریج و در گذر زمان توسعه یابد و بینایی فرد را تحت تاثیر قرار دهد.

تفاوت افتادگی و پف پلک

از لحاظ پزشکی ، افتادگی پلک و پف پلک فوقانی ؛ دو مقوله جداگانه هستند.

تا جایی که پف پلک ؛ عمدتا از وجود چربی زیر پوست پلک ، ناشی شده و معمولا در افراد بزرگسال دیده می شود.

این در حالی است که مواجهه با افتادگي پلک به دنبال علل پزشکی و اختلال در عملکرد پلک رخ می دهد و همچنین محدودیت سنی نداشته و در هر سنی می تواند رخ دهد.

افتادگی پلک

علل افتادگی پلک

  • پتوز مادرزادی

در این حالت ، نوزاد به علت یک مشکل رشدی که شامل عضله ای است که پلک بالایی را بالا می برد متولد می شود. در حدود 70٪ موارد ، این وضعیت فقط یک چشم را تحت تاثیر قرار می دهد.

اگر افتادگی پلک بخشی از دید کودک را بپوشاند ، برای جلوگیری از آسیب دیدگی دائمی باید جراحی انجام شود و این مشکل هرچه زودتر برطرف گردد.

  • پتوز آپونوروتیک (پتوز مرتبط با پیری)

پیری رایج ترین علت پتوز یا افتادگي پلک است که در هنگام تولد وجود ندارد.

در پتوز سالخوردگی ، اثرات طولانی مدت گرانش زمین و افزایش سن موجب کش آمدن بافت تاندون مانند پلک می گردد.

این بافت ، نقش موثری در بالا بردن عضله بالابر پلک دارد. هرچند هر دو چشم معمولا تحت تاثیر قرار می گیرند ، اما افتادگي پلک ممکن است در یک چشم بدتر باشد.

  • مایستنیا گراویس

پتوز می تواند یکی از اولین علائم مایستنیا گراویس باشد. این بیماری یک اختلال نادر است که بر شیوه های پاسخ ماهیچه به عصب تاثیر می گذارد.

Myasthenia gavis نه تنها می تواند باعث ضعف عضلانی پیشرفته در پلک ها شود ، بلکه در عضلات ، بازوها ، پاها و سایر قسمت های بدن نیز ایجاد ضعف خواهد کرد.

  • بیماری های عضلانی

پتوز یا افتادگي پلک می تواند نشانه ای از یک بیماری عضلانی ارثی به نام oculopharyngealm usculardystrophy باشد که می تواند حرکت چشم ها را تحت الشعاع قرار داده و در عمل بلع نیز خلل ایجاد کند.

در افراد جوان تر ، پتوز می تواند توسط یک گروه از بیماری های عضلانی که pogessive external ophthalm oplegia نام دارد اتفاق بیفتد و موجب افتادگي پلک در هر دو چشم شده و سبب بروز مشکلات حرکاتی برای چشم ها نیز گردد.

لازم به ذکر است که در برخی موارد افتادگي پلک ، علائم عضلانی دارد که گلو یا عضله قلب را نیز تحت تاثیر خود قرار می دهد.

افتادگی پلک

  • مشکلات عصبی

کنترل عضلات چشم بر عهده اعصابی است که از مغز می آیند ، از این رو می توان گفت که در صورت بروز شرایطی که موجب آسیب به مغز یا اعصاب جمجمه ای شوند ، ممکن است پتوز یا افتادگي پلک رخ دهد.

این شرایط شامل سکته مغزی ، تومور مغزی ، آنوریسم مغزی و آسیب عصبی مربوط به دیابت بلند مدت می باشد.

یکی دیگر از علل پتوز ، سندرم هورنر است که می تواند موجب کوچک شدن مردمک چشم در حد غیرطبیعی شده و نیز سبب عدم توانایی تعریق در نیمی از صورت گردد.

بروز تومور سرطانی در قسمت بالای ریه ها ، یکی دیگر از علل مهم خطرناک سندرم هورنر می باشد.

  • مشکلات موضعی چشم ها

در برخی موارد ، افتادگي پلک یا پتوز می تواند به علت عفونت یا تومور پلک ، تومور داخل حفره چشم یا ضربه خوردن چشم ایجاد گردد.

مدت مورد انتظار برای افتادگی پلک

افتادگی پلک ، اغلب یک مشکل طولانی مدت است. در اکثر کودکان مبتلا به پتوز مادرزادی که تحت درمان قرار نگرفته ، این وضعیت نسبتا پایدار خواهد بود و با رشد کودک ، تشدید نخواهد شد.

با این حال در افراد مبتلا به افتادگی پلک ناشی از افزایش سن ؛ افتادگي پلک می تواند طی سال ها تدریجا افزایش یابد.

علائم افتادگی پلک

پزشکان از طریق اندازه گیری دقیق پلک و چشم باز ، شدت افتادگي پلک را ارزیابی می کنند. شما می توانید وضعیت پلک های خود را با نگاه در آینه بررسی نمایید. می بایست همانطور که در آینه نگاه می کنید ، قسمت قابل ملاحظه ای از عنبیه چشم ( دایره رنگی چشم ) باید در بالای مردمک چشم قابل مشاهده بوده و هیچ بخشی از مردمک به وسیله پلک پوشیده نشده باشد.

اگر دچار پتوز هستید باید بدانید که افتادگي پلک مانع باز شدن چشم های شما نشده و در آن محدودیتی ایجاد نخواهد کرد.

بلکه تنها موجب خواهد شد که چشم های شما کوچک تر از حد طبیعی به نظر برسند یا اینکه ممکن است سبب از بین رفتن چین پوست که معمولا بین پلک بالا و ابرو قرار دارد گردد.

افتادگی پلک

انواع افتادگی پلک

افتادگی پلک یا پتوز ، بر اساس علت ایجاد کننده آن در 4 گروه طبقه بندی می شود :

  1. افتادگی پلک عصبی : افتادگی پلک عصبی یا به عبارتی افتادگی پلک نوروژنیک ، ناشی از آسیب دیدگی اعصاب متصل به عضلات بالابرنده پلک می باشد.
  2. افتادگی پلک میوژنیک : این نوع از افتادگي پلک از اختلال عضله بالا برنده پلک نشأت می گیرد.
  3. افتادگی پلک آپونوروز : افتادگی پلک آپونورورز ، به دنبال تضعیف و کشیده شدن تاندونی که موظف به بالا بردن پلک است ایجاد می شود.
  4. افتادگی پلک مکانیکی : در این نوع از افتادگي پلک ، سنگینی پلک به حدی می باشد که عضلات بالابرنده توان بلند کردن آن را نخواهند داشت.

عوامل خطر

عوامل مختلفی وجود دارند که سبب افزایش ریسک بروز افتادگي پلک شده و احتمال ابتلا به آن را تشدید می کنند ؛ در ذیل به برخی از متداول ترین آن ها اشاره شده است :

  • افزایش سن
  • سابقه ابتلای خانوادگی
  • بیماری دیابت
  • سکته یا تومور مغزی
  • دیستروفی عضلانی
  • میاسنتی گراویس
  • فلج فیبرهای عصبی پلک
  • آسیب دیدگی پلک به صورت مادرزادی
  • اعمال جراحی چشم ؛ همچون جراحی آب مروارید

عوارض افتادگی پلک

گاهی اوقات افتادگی پلک یا پتوز به عنوان یک مشکل باعث تغییر در ظاهر فرد می شود البته بدون آن که بر روی بینایی یا سلامت فرد تاثیر بگذارد.

در موارد دیگر پتوز می تواند یک نشانه هشدار دهنده برای یک وضعیت جدی تر باشد که عضلات، اعصاب، مغز و حفره چشم درگیر آن هستند.

به طور کلی افتادگي پلک که در طول یک روز یا چند ساعت ایجاد می گردد، اغلب به معنی یک مشکل جدی پزشکی است.

زمانی که پتوز موجب پوشانده شدن مردمک چشم توسط پلک ها می شود و در بینایی محدودیت ایجاد می کند؛ شاهد آن هستیم که افراد برای افزایش محدوده بینایی خود سعی می کنند با بالا بردن ابروها این وضعیت و شرایط را جبران نمایند.

در صورتی که با بالا بردن ابروها نه تنها میدان دید آن ها افزایش نخواهد یافت، بلکه این کار سبب بروز سردرد شده و ظاهری غیر عادی در چشم ها ایجاد می کند.

چنانچه افتادگي پلک مختصر باشد ؛ قاعدتا عارضه و علائم جدی ای نخواهد داشت.

اما در صورتی که افتادگي پلک ، ناشی از یک مشکل جدی پزشکی باشد ؛ می تواند منجر به بروز علائم دیگری که مرتبط با این بیماری است گردد.

به عنوان مثال اشخاصی که به دنبال مایستنیا گراویس دچار افتادگی پلک هستند ، ممکن است با اختلالاتی ؛ اعم از دوبینی ، ضعف در پاها و بازوها ، اختلال در بلع و تکلم و مشکلات تنفسی نیز مواجه باشند.

لازم به ذکر است در میان نوزادان مبتلا به پتوز مادرزادی حدودا 30 درصد از آن ها با دوبینی یا اختلالات دیگری که می توانند موقعیت یا حرکت چشم ها را تحت تاثیر قرار دهند نیز ممکن است مواجه شوند.

روش جدید جراحی افتادگی پلک توسط پروفسور کشکولی بهترین جراح پلک تهران

درمان افتادگی پلک

در بیشتر موارد ، چشم انداز خوبی برای درمان افتادگی پلک وجود دارد. معمولا جراحی می تواند افتادگی پلک در کودکان مبتلا به پتوز مادرزادی و بزرگسالان با پتوز مرتبط با افزایش سن را اصلاح کند.

در برخی موارد جراحی اصلاحی باعث می شود که چشم ها در طول خواب اندکی باز بمانند ، به همین دلیل یک اشک مصنوعی پمادی شبانه برای جلوگیری از خشک شدن چشم ها استفاده می شود.

جراحی افتادگی پلک

جراحی افتادگی پلک یا جراحی پتوز ، با هدف رفع افتادگي پلک انجام می شود.

لازم به ذکر است که در جراحی افتادگي پلک ؛ جراح با ایجاد برشی ظریف در پلک فوقانی بیمار و به وسیله ابزاری مخصوص ، اقدام به کشیدن عضله بالا برنده پلک نموده و با ثبیت آن در ارتفاع مناسب و ایجاد بخیه در آن ناحیه ، افتادگي پلک را مرتفع می نماید.

این عمل جراحی در برخی موارد به صورت همزمان با جراحی زیبایی پلک و حذف چربی و پوست اضافی از پلک فوقانی انجام می پذیرد.

از آن جا که جراحی پتوز ، از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است ؛ اکیدا توصیه می شود انجام آن را به یک جراح فوق تخصص پلاستیک چشم که در این زمینه از تجربه و تبحر بالایی برخوردار است ، محول نمایید تا نتایج مطلوبی از آن حاصل شده و خطری متوجه سلامت چشم و همچنین ظاهر شما نگردد.

پروفسور محسن بهمنی کشکولی فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم و از بهترین جراحان پلک تهران ، به عنوان یکی از پیشروان در حوزه ارزیابی و تشخیص علل افتادگي پلک و درمان موفقیت آمیز آن شناخته می شوند.

ایشان طی سال های طبابت شان با تلاش های بی وقفه ای که داشته و تجارب فراوانی که اندوخته اند ، برای متقاضیان جراحی زیبایی پلک و همچنین اعمال جراحی درمانی حوزه پلک ؛ از جمله جراحی افتادگی پلک به نامی آشنا بدل گشته اند و نتایج موفقیت آمیز بیشماری در کارنامه کاری خود به ثبت رسانیده اند.

عوارض احتمالی جراحی افتادگی پلک

به طور کلی هر عمل جراحی ای صرف نظر از زیبایی یا عملکری در صورتی که توسط یک جراح حاذق و توانمند انجام پذیرند به حصول نتایجی ایده آل منتج شده و از احتمال بروز عوارض آن ها کاسته می شود.

اما به هر حال تمامی اعمال جراحی ، با یکسری عوارض شایع و بدیهی همراه هستند که نگران کننده نبوده و به مرور زمان و با رعایت مراقبت های خاص مرتفع می شوند که جراحی افتادگي پلک نیز از این قاعده مثتثنی نیست.

  • پس از جراحی افتادگي پلک ، افراد با مشکلاتی اعم از تاری دید و تورم پلک ها روبرو خواهند شد که از عوارض بدیهی جراحی محسوب می شود ؛ لذا جهت کاهش ورم پلک ها توصیه می شود از کمپرس یخ استفاده نموده و از پایین انداختن سر خودداری نمایید.
  • یکی دیگر از مواردی که بعد از جراحی پتوز ، ممکن است افراد با آن مواجه گردند ؛ خشکی چشم می باشد که بدین منظور قطره های اشک مصنوعی و پمادهای روان کننده تجویز می شود که باید مطابق دستور پزشک استفاده شوند.

از عوارض خطرناک جراحی افتادگی پلک ، می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

  • خونریزی شدید
  • عفونت در موضع جراحی
  • باقیماندن جای زخم جراحی
  • غیرقرینه شدن پلک ها
  • صدمه دیدن عصب صورت

لازم به ذکر است که چنانچه افتادگي پلک کودکان در سنین کودکی درمان نشود و با گذشت زمان تشدید گردد ، می تواند موجب ابتلای کودک به تنبلی چشم شود.


افتادگی-پلک-یا-پتوز1.jpg

افتادگی پلک یا پتوز چیست ؟

افتادگی پلک یا پتوز : با افزایش سن ، پوست پلک ها چروک شده و به تدریج افتادگی پیدا می کند. این افتادگی در صورتی که خفیف باشد و مشکلی ایجاد نکند نیازی به درمان نخواهد داشت.

اما چنانچه افتادگی پلک به حدی باشد که پلک ها به موقعیت پایین تری نسبت به حالت طبیعی برسند ، می تواند دید را محدود کرده و جلوی چشم را مسدود نماید و در نتیجه موجب بروز اختلال در زندگی روزمره شود ؛ به این وضعیت پتوز یا بلفاروپتوز گفته می شود.

از این رو افتادگی حادّ پلک ، به دلیل مشکلاتی که ایجاد می کند فرد را ملزم به درمان می نماید.

افتادگی پلک یا پتوز

علائم و نشانه های افتادگی پلک

از جمله علائم افتادگی پلک یا پتوز ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

  • هنگامی که به آینه نگاه می کنید افتادگی موجود در پلک یا پلک های تان قابل توجه است.
  • مجبورید برای دید بهتر ، ابروهای خود را بالا ببرید.
  • با خشکی چشم مواجه هستید.
  • دچار آبریزش چشم شده اید.
  • چشم هایتان خسته به نظر می رسند.
  • با درد در داخل و اطراف چشم روبرو هستید.
  • برای بهتر دیدن ، مجبور هستید سر خود را به عقب خم کنید.

باید توجه داشت که افتادگی پلک ، می تواند به شکل درماتوکالیز ( یک اختلال بافت همبند ) باشد که باعث می شود پوست پلک آویزان شود.

این مشکل ، اغلب با تشکیل بافتی که کمتر از حد نرمال الاستیک است ؛ همراه می باشد.

لذا در صورتی که متوجه هر یک از علائم فوق الذکر شدید ، در اسرع وقت به چشم پزشک مراجعه نمایید.

علل افتادگی پلک

اگرچه افتادگی پلک ، غالبا به دنبال کهولت سن و پیری اتفاق می افتد ؛ اما در مواردی نیز می تواند ناشی از مشکلات عصبی یا عضلانی جدی از جمله موارد ذیل باشد :

  • فلج بل
  • تومور چشم
  • تومور مغزی
  • سکته مغزی
  • آنوریسم مغزی
  • سندرم هورنر
  • سرطان اعصاب
  • عفونت یا تومور پلک
  • تومور داخل کاسه چشم
  • مشکلات عضله بالا برنده چشم
  • دیابت
  • آسیب یا ضربه
  • اثر جانبی تزریق بوتاکس
  • اثر جانبی جراحی آب مروارید
  • بیماری عضلانی مانند دیستروفی عضلانی
  • عوارض جانبی جراحی اصلاح چشم مانند لیزیک ، لازک و غیره

افتادگی پلک یا پتوز

میاستنی گراویس ، که نوعی اختلال ضعف عضلانی نادر و پیشرفته است و اولین علامت آن ، افتادگی پلک می باشد.

توجه داشته باشید که افتادگی پلک یا پتوز ؛ می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد و جنسیت و نژاد ، هیچ گونه تاثیری در میزان شیوع آن ندارد.

بنابراین در کودکان ، نیز احتمال افتادگی پلک وجود دارد و ممکن است در هنگام تولد اتفاق بیفتد.

از این رو انجام معاینات منظم چشم ، برای اطمینان از عدم وجود مشکل در بینایی آن ها ضروری است.

لازم به ذکر است که میزان افتادگی پلک ، در بعضی افراد خیلی ناچیز است ؛ اما در برخی دیگر ممکن است وسیع بوده و در نتیجه منجر به مسدود شدن چشم شده و دید را محدود نماید.

بنابراین اگر در یک یا هر دو چشم خود افتادگی پلک مشاهده کردید ، توصیه می شود حتما به پزشک متخصص مراجعه نمایید.

انواع افتادگی پلک یا پتوز

پتوز ، در واقع نوعی بیماری است که طی آن یک یا هر دو پلک بالا دچار افتادگی می شوند.

همانطور که گفتیم افتادگی پلک ، می تواند جزئی یا شدید باشد که در این صورت موجب ایجاد محدودیت یا مسدود شدن دید می گردد.

افتادگی پلک در حقیقت ، ناشی از وجود اشکال در عضلات بالا برنده پلک می باشد.

شش نوع شناخته شده پتوز وجود دارد که در ادامه به معرفی آن ها می پردازیم.

  • پتوز آپونوروتیک

شایع ترین نوع افتادگی پلک است که به بالا رفتن سن مرتبط است.

در این حالت ؛ عضله بالا برنده پلک ، بیش از حد کشیده شده و به سادگی نمی تواند پلک را به جای خود برگرداند.

این مشکل ممکن است در اثر مالش بیش از حد چشم یا استفاده طولانی مدت از لنز های تماسی ایجاد گردد.

افتادگی پلک یا پتوز

  • پتوز نوروژنیک

این نوع افتادگی پلک ، زمانی اتفاق می افتد که مسیرهای عصبی که حرکت پلک را کنترل می کنند به خطر بیفتند.

علت این امر می تواند سندروم هورنر ، فلج عصب سوم یا میاستنی گراویس باشد.

  • پتوز میوژنیک

علت آن برخی اختلالات سیستمیک ؛ مانند دیستروفی عضلانی است ، که موجب ضعف عضلانی عمومی می گردند.

توسعه این اختلال ، می تواند تاثیر مستقیم روی عضله بالابرنده پلک گذاشته و عملکرد آن را مختل نماید.

  • پتوز مکانیکی

اگر پلک بالایی ، زیر بار وزنی بیش از حد قرار گیرد افتادگی پلک مکانیکی رخ خواهد داد.

  • پتوز تروماتیک

افتادگی پلک همچنین می تواند نتیجه یک آسیب یا ضایعه خارجی به پلک یا چشم باشد.

مراقبت از چشم و استفاده از پوشش مناسب در هنگام ورزش و کار با ابزارها برای سلامت چشم ضروری است.

  • پتوز مادرزادی

کودکان می توانند با افتادگی پلک مادرزادی متولد شوند. این اتفاق هنگامی به وقوع می پیوندد که عضله بالا برنده پلک در رحم به خوبی توسعه نیافته باشد.

برای رفع این مشکل ، غالبا جراحی توصیه می شود تا از بینایی مناسب اطمینان حاصل گردد.

تعلل در درمان افتادگی پلک مادرزادی می تواند ، منجر به تنبلی چشم و ضعف بینایی شود.

از این رو کودکان مبتلا به پتوز حتی در موارد جزئی ، باید سالانه زیر نظر متخصص چشم آزمایش شوند ؛ چرا که در طول سال های اولیه ، شکل چشم ها تغییر می کند و افتادگی پلک می تواند تشدید گردد.

پروفسور محسن بهمنی کشکولی فوق تخصص جراحی پلاستیک چشم ، از مجرب ترین و حاذق ترین جراحان پلک تهران می باشند که شما عزیزان می توانید به منظور کسب خدمات بهینه درمانی و زیبایی در حوزه چشم و جراحی های چشم با نهایت اطمینان به مطب ایشان مراجعه فرمایید.

افتادگی پلک یا پتوز

تشخیص افتادگی پلک

قبل از شروع یک برنامه درمانی برای اصلاح افتادگی پلک ، تشخیص مناسب لازم است.

با توجه به این که که علل بالقوه خطرناکی از پتوز وجود دارد ؛ ممکن است معاینه فیزیکی ، بحث در مورد سابقه پزشکی بیمار ، معاینه چشم جامع ، آزمایش خون و احتمالا سی تی اسکن و ام آر آی نیاز باشد.

این آزمایش ها ، می توانند به جلوگیری از بیماری های عصبی و عضلانی ؛ مانند میاستنی گراویس و برخی اختلالات خود ایمنی خاص کمک کنند.

علاوه بر این ، پزشک ممکن است یک تست کشش را با تزریق داروی ادروفونیوم برای تعیین قدرت و پاسخ عضلانی انجام دهد.

قبل از جراحی افتادگی پلک و در جلسه مشاوره قبل از عمل ، خود را برای صحبت در مورد این که چه مدت زمان است که پلک شما دچار افتادگی شده آماده نمایید.

اگر فکر می کنید علت خاصی باعث ایجاد چنین مشکلی شده ، حتما به پزشک خود اعلام نمایید.

ضمنا در صورتی که علائم و نشانه های دیگری ؛ مانند سردرد ، ضعف عضلانی ، بی حسی ، سوزش و همچنین تغییرات در گفتار یا بلع خود دارید ؛ حتما با پزشک خود در میان بگذارید.

درمان افتادگی پلک یا پتوز

تاکنون به منظور پیشگیری از پتوز در کودکان و بزرگسالان ، راهی پیدا نشده است.

اما روش های درمانی مختلفی برای اصلاح و بهبود آن ابداع شده و در دسترس می باشد.

پزشک متخصص با توجه به شرایط بیمار ، بهترین راه را برای درمان افتادگی پلک انتخاب می نماید.

در این راستا ، مهم است که معاینه چشم خود را به طور منظم انجام دهید تا در صورت بروز این بیماری در مراحل اولیه بتوانید اقدامات لازم را انجام دهید.



عمل جراحی تومور حدقه چشم

جراحی تومور حدقه چشم : تومور اربیت یا تومور حدقه ، به تومورهایی گفته می شود که در بافت حدقه چشم یا متاستاز سرطان از دیگر قسمت های بدن به چشم ایجاد می شود. این تومورها می توانند بسته به سن بیمار متفاوت باشند ، اما به طور کلی شامل کیست ، ضایعه عروقی ( ناشی از عروق خونی ) و تومورهای عصبی هستند.

تومورهای اربیت ، ممکن است مستقیما از ساختارهای اطراف صورت ؛ ازجمله سینوس ها یا مغز منتشر شوند. تومورها در واقع ، رشد غیرطبیعی بافت می باشند که می توانند خوش خیم ( غیرسرطانی ) یا بدخیم ( سرطانی ) باشند.

خوشبختانه تومور حدقه چشم ، یک بیماری بسیار نادر است ؛ توجه داشته باشید که بیش از 1500 نوع مختلف تومور وجود دارد که می توانند بر اربیت تاثیر بگذارند.

اکثر این تومورها خوش خیم هستند و به دلیل قرارگرفتن و نزدیک بودن آنها به ساختارها واندام های حیاتی ؛ از جمله چشم و عضلاتی که چشم را حرکت می دهند و همچنین غده های اشکی ، عصب ها و رگ های اربیت ، سینوس ها و مغز ؛ نارسایی هایی ایجاد می کنند.

لازم به ذکر است تومورهایی که روی اربیت یا کاسه چشم قرار گرفته اند ، باید هرچه زودتر ارزیابی و تحت درمان قرارگیرند ؛ ضمنا در صورت نیاز به انجام جراحی تومور حدقه چشم باید توجه داشت که انجام جراحی در این فضای کوچک با ساختارهای حیاتی زیاد ، خیلی پیچیده و دشوار است.

جراحی تومور اربیت یا حدقه توسط پروفسور کشکولی بهترین جراح پلک تهران

 

علائم تومور حدقه چشم

اغلب تومورهای حدقه چشم می توانند علائمی مانند بیرون زدگی چشم ، درد ، دوبینی ، قرمزی ، احساس بیحسی یا سوزن سوزن شدن ، حرکت ناهماهنگ چشم ، وروم و افتادگی پلک به همراه داشته باشند.

ناگفته نماند که تومور اربیت در برخی موارد ممکن است نشانه ای نداشته باشد و علائم آن ، به تدریج و در بازه زمانی طولانی نمود یابد ؛ به هرحال ، برخی از بیماران شروع علائم تومور حدقه چشم را سریع تر تجربه می کنند.

متداول ترین علائم تومور حدقه چشم ، برآمدگی قابل ملاحظه یا همان بیرون زدگی چشم است. توجه داشته باید که تومورهای حدقه چشم ، غالبا ایجاد درد یا فشار بر کاسه چشم می کنند.

همچنین تومورهای کاسه چشم ، در ساختارعصبی معمولا موجب مشکلات بینایی می شوند ؛ مانند دوبینی و از دست دادن بینایی.

لازم به ذکر است که علائم تومور حدقه چشم ، می­ تواند در تشخیص اولیه تومور بدخیم فاکتوری مهم باشد ، لذا ارزیابی سریع این نشانه ها مهم است.

تشخیص تومور حدقه

تشخیص به هنگام تومور اربیت یا حدقه ، حیاتی ترین فاکتور در درمان این بیماری است. اگرچه بسیاری از این تومورها خوش خیم هستند ، اما با این وجود باز هم احتمال سرطانی شدن آن ها وجود دارد.

از این رو تشخیص هرچه سریع تراین بیماری و درمان فوری آن در مراحل اولیه بیماری ، بسیار مهم است.

توجه داشته باشید که بسیاری از این تومورها باید نمونه برداری شوند تا بدین ترتیب بتوان ماهیت جراحت و درمان مناسب را مشخص کرد.

پزشک به منظور تشخیص دقیق این بیماری ، پس از بررسی علائم آن به ارزیابی ساختار طبیعی و عملکرد ساختار اربیت می پردازد و در صورت لزوم جهت بررسی بهتر ؛ تصویربرداری ، اولترا سونوگرافی ، سی تی اسکن ­ وام آر آی درخواست خواهد کرد.

جراحی تومور حدقه چشم

در برخی موارد پزشک ، جراحی تومور اربیت یا کاسه چشم را بهترین گزینه می داند.

جراحی تومور حدقه چشم ، تحت بیهوشی عمومی یا گاها به صورت سرپایی انجام می شود. جراحی تومور حدقه چشم به روش های متعددی قابل انجام است که به طور کلی در این جراحی ؛ با استفاده از برش های کوچک ، امکان دسترسی به تومور حدقه چشم فراهم می گردد.

انتخاب نوع جراحی یا ترکیب روش های جراحی ، برحسب اندازه و محل قرار گرفتن ضایعه و جراحت تعیین می شود ؛ ضمنا بهترین روش برای انجام این جراحی ، به نوع و محل دقیق تومور بستگی دارد.






دنبال کنید

بیمارستان حضرت رسول اکرم

تهران، خیابان ستارخان،خیابان نیایش،بیمارستان حضرت رسول اکرم،بخش چشم
تلفن: 64351 021



آدرس مطب

خیابان ملاصدرا،خیابان شیخ بهایی جنوبی،روبروی هتل تاج محل ساختمان شماره 49 شیخ بهایی، پ49 واحد 10
تلفن : 88065620



کلیه حقوق این سایت متعلق به پروفسور محسن بهمنی کشکولی می باشد.

Translate »